احمد منزوى
84
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
اجتهاد ، در چند فصل : 1 - خلافت عامه ، 2 - لوازم خلافت خاصه ، 3 - آيتهاى داله بر خلافت خليفگان ، 4 - احاديث آنچنانى ، 5 - فتنى كه حضرت پيشبينى فرمودند ، 6 - دلايل عقلى ، 8 - تفصيل شيخين بر صحابه . مقصد دوم در مآثر خلفاى چهارگانه : مآثر صديق اكبر ، مآثر فاروق ( در اينجا رسالهء فاروق اعظم ) كه فقه است آورده شده ، سپس « فصل » هايى صوفيانه ، آنگاه مآثر عثمان ، مآثر حضرت على ( ع ) . آغاز : الحمد لله الذى بعث الينا اشرف الرسل ؛ داعيا الى . . . اما بعد ، مىگويد فقير ولى الله ( هف ) كه در اين زمان كه بدعت تشيع آشكار شد . مشترك 2 / 1027 ( 2 نسخه ) و نمايه از كارهايش ؛ برگل ، فارسى 1 / 207 F ، 95 R ؛ استورى 1 / 35 ؛ علماى هند 250 نمايهاى از 33 كار او ؛ پاكستان و هند 5 ( 3 ) 269 - 284 ، نمايهاى از 20 كار فارسى او ؛ مشار 1 / 242 ( 1 چ ) ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 694 نشانى 13 كار او ؛ پيشگفتار چ « تفهيمات الهيه » از همو ، كار غلام مصطفى قاسمى ، با نمايهاى از 51 كار او ؛ اسماعيل پاشا ، ايضاح 1 / 65 . آصفيه 4 / 546 ؛ بانكيپور 14 / 134 ؛ گنج 2 / 481 ( 2 نسخه : ش 2173 ، 3781 ) « عقايد » كه ناشناخته مانده ؛ مرآت العلوم 1 / 202 ( 2 نسخه ) ؛ نوشاهى ، چاپى 40 . ازالة شبهات نجديه - بخش عرفان . ازهاق الباطل . از حاج كريم خان كرمانى ( 1225 - 1288 ق / 1810 - 1871 م ) فرزند ابراهيم قاجار ، در رد باب ، در 12 رجب 1261 ق ، در 3 « باب » و « باب در چند » نگاشته است : 1 - در اينكه قرآن معجزه است ، 2 - در اثبات مخالفت ميرزا على محمد باب با شرع ، و اينكه دعوت اين مرد به جهاد خلاف اجماع شيعه است ، 3 - علامات نقبا و نجبا . چاپ : كرمان ، 1351 ق ، سنگى ، عربى است . ( - رد شبهات از همو ، هف ) . آغاز : الحمد لله الذى حمد الحامدين ورائه . . . ( 5 صفحه بعد ) و بعد ، يقول العبد الاثيم . . . كريم بن ابراهيم . ذريعه 1 / 536 ؛ مشار 1 / 256 فارسى دانسته ؛ فهرست كتب مشايخ 358 كه آن را عربى دانسته است ، اعلام 3 / 1903 ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 57 . دايرة المعارف ، سلطانى 1 / 16 ش 497 ؛ چاپ سنگى ، تبريز 195 ، چ 1277 ق ؛ سپهسالار 3 / 113 كه آن را عربى دانسته . اساس الاسلام - بخش منظومهها و بخش فقه . اساس الاسلام . از محمد فرزند محمد ، جامى الماسى ، كه « رياض الناصحين » ( هف ) را در 835 ق / 1 - 1432 م به نام شاهرخ پسر تيمور ( 807 - 850 ق ) نگاشته است . ( - مشترك ) . در مسايل اخلاقى ، عرفانى و اعتقادى ، به نثر آميخته به نظم ، با ذكر جابجايى از منابع كار خود ، ازآنميان « اربعين سلمانى » نجم الدين عمر نسفى ، « رسالهء حماقت اهل اباحت » امام غزالى ، « قوت القلوب » ابو طالب مكى ، « طب » امام اسماعيل بخارايى . . . موضوع كتاب بسيار نزديك به همان « رياض الناصحين » است و با همان